سپیدای ذهن

به نام منزه از توصیف خلق

محبوب بی نیاز؛  با محبت ترین محبوب

بی شک هر کس از مسلمانان، یهودیان، ستاره پرستان و مسیحیان که به پروردگار و رستاخیز ایمان آورده و نیک کردار شود هرگز او را اندوه و ترسی نخواهد بود.

سوره ی مائده – آیه ی 69

آدمی حریص دائم طلب بهترین ها را می کند و هرگز سیری ندارد و سپاس نمی گوید و اگر بلایی به او رسد مایوس می گردد.

اگر ما به انسان بعد از رنج و ضرری که به او رسید رحمتی نصیب کنیم؛ خواهد گفت: «این نعمت برای من است و گمان نمی کنم که قیامتی برپا شود و به فرض این که به سوی پروردگار بازگردیم با زهم برای من نزد خداوند نعت خواهد بود.»  و ما البته کافران را به کیفر اعمالشان آگاه می سازیم و عذابی سخت می چشانیم.

و ما هرگاه به انسان نعمتی عطا کردیم (از سپاس پروردگار) روی بگردانید و هرگاه شر و بلایی به او روی آورد دائم زبان به دعا و اظهار عجز نمود.

سوره الشُوری - آیه 49 تا 51

بگو ای پیامبر: چه کسی نعمت ها و زینت های پروردگار را بر بندگان حرام کرده و از صرف روزی حلال منع کرده است؟! بگو: این نعمت ها در دنیا و خالص تر و زیباتر از این ها در آخرت برای اهل ایمان است. ما آیات و نشانه های خود را برای اهل دانش روشن بیان می کنیم.

سوره الاعراف - آیه 32

همانا رسولی از جنس شما برای هدایت خلق فرستاده شد، که از فرط محبت و نوع پروری فقر، پریشانی، جهل و فلاکت شما بر او سخت و دشوار می آید و بر نجات و هدایت شما حریص و به مومنان رئوف و با محبت است.

پس هرگاه ای پیامبر! مردم ( مقام تو را نشناخته) روی گردانند، بگو: « خداوند مرا کفایت می کند و جز او پروردگاری نیست و بر او توکل کرده ام که اوست پروردگار عرش عظیم.»

سوره التوبه - آیه 128 و 129